Mijn gedachtes tijdens het hardlopen

IMG_20150408_143033
Ik heb de laatste tijd een patroon ontdekt in mijn gedachtes tijdens het hardlopen en deze zijn niet zo tof. Toch weet ik ze de man te maken en ik dacht ik ga hier een artikel over schrijven. Als ik deze gedachtes heb ben ik vast niet de enige en misschien kan ik jullie hier wel bij helpen! Lees mee!

Les 16 schijnt een moeilijke les te zijn. Toch moet je gaan Es. Nee ik heb geen zin. Jawel je moet gaan, kijk hoe mooi het weer is! Oke even iemand appen dan maar die me kan motiveren. Zo hee, die appt gewoon terug dat ze anders nooit meer met me wil praten. Nu moet ik wel gaan. Oh en Mike motiveert me ook. Oké naar boven dan maar, omkleden en gaan met die banaan.

Zo gaat het ongeveer voordat ik ga hardlopen. De laatste tijd zitten de vervelende gedachtes steeds meer in de weg, maar gelukkig kan ik ze onderdrukken. Mij helpt het heel erg als ik iemand een appje stuur: Motiveer mij om te gaan hardlopen! En soms gooi ik er ook een tweet uit met dezelfde woorden. Andere mensen kunnen mij soms zelfs beter motiveren dan ik zelf kan. Als er niemand is die me kan motiveren kijk ik meestal op Pinterest, ik heb een board (zo noem je dat toch, ik ben een Pinterest newie!) gemaakt met allemaal motivatie foto’s en ze motiveren mij ook echt. Pinterest staat vol met leuke plaatjes echt een aanrader. Maar dan.. We gaan hardlopen.

Wauw wat is het warm. Pfff ja zeg, die 5 minuten zijn wel warm in deze hitte. Evy waar blijf je, zeg me dat ik het goed doe. Zit ik nou nog niet aan die ene kilometer. Oh nog 1 minuut, dat kunnen we wel. Let’s do this.

Evy mat me af. Bij de eerste paar lessen mocht ik telkens beginnen met 2 minuten lopen wat ik echt fijn vond. Voor mij was dit even een opwarmertje, nu moet ik al met 5 minuten beginnen. Poeh hé! Bij de eerste paar lessen sprak Evy elke minuut wel een keer, nu praat ze soms ook wel eens een paar minuten niet. Dan mis ik haar echt. Ze motiveert mij zo erg!

Nog 10 seconde en we gaan weer lopen… Wat nog maar 10 seconde, damn!  … Je moet het 7 minuten volhouden deze keer. Wat! 7 minuten, slaan we de 6 minuten gewoon even over? Ja hoor! Natuurlijk, kan Es wel. … Voer je tempo maar op. Ja Evy, ik doe mijn best. Wanneer zit ik nou aan de 2 kilometer. Aah!

Zo hé, die Evy, die durft. Die slaat gewoon even de 6 minuten over en ik moet gelijk voor de 7 minuten gaan. Oké ik moet dit kunnen, anders geeft ze me die opdracht niet. Ik kan dit. Go!

Evy, hoever ben ik nou? Hoelang moet ik nog? Oké als ik bij die boom ben, ben ik vast een minuut verder. … Je bent over de helft, nog 3 minuten. 3!!! minuten, ik ben nu al moe. Ik wil stoppen, ja ik stop gewoon. Nee Es, je stopt niet! Doorgaan. Je bent zo goed bezig. Waarom wil je stoppen?

Zo dat is zwaar, ik merk wel dat het vooral een mentale kwestie is. Want idd, waarom wil je eigenlijk stoppen?

Ik ben moe! Ik ben moe. Mijn lichaam kan niet meer. Uhhh echt wel, je hijgt niet eens en niets doet zeer. Doorgaan, je kan dit!!

Ja het is echt erg, maar mijn gedachtes zeggen mij echt dat ik moet en wil stoppen. Maar als ik naar mijn lichaam luister tijdens het hardlopen hijg ik niet eens. Mijn conditie is echt een heel stuk beter. Ook doet mijn lichaam niet zeer en toch geeft mijn hoofd aan te willen stoppen. Ik probeer dit voortaan tegen te gaan, want het is nergens voor nodig!

Nog één minuut, dit moet je kunnen. Ja ik kan dit zeker, Evy! Dat zal ik je laten zien. Wow al 3 kilometer én nog een mooie tijd ook. Dat heb ik weer goed gedaan. 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1.. Je mag weer even wandelen. Dankjewel Evy, dankjewel!

Waarom schrijf je dit artikel eigenlijk? Ik wil aan jullie aangeven dat het vooral tussen je oren zit als je wilt stoppen. Je hoofd zegt dat je het  niet wil en niet kan, maar als je echt naar je lichaam luistert kan je het echt wel. Ik wil jullie hierbij niet forceren, totaal niet. Maar ik denk dat er te veel mensen zijn die te snel opgeven en dat wil ik voorkomen. Luister naar je lichaam en niet naar je hoofd. Je bent veel sterker dan je denkt! Echt!

Liefs, Esther

Advertenties

14 gedachtes over “Mijn gedachtes tijdens het hardlopen

  1. Haha wel een beetje herkenbaar! Hoewel ik geen beginnende hardloper meer ben blijft het vaak een strijd van ‘oke ik blijf lopen tot de X km’, en halverwege al denken poehh HOE VER MOET IK NOG? Terwijl het een afstand is die ik makkelijk aan kan ;)

    Maar juist dat mentale spelletje is één van de dingen die ik erg leuk vind aan hardlopen, juist omdat ik trots op mezelf ben als het me lukt!

    1. Ja mooi dat je dat zo zegt! Heb het nooit als een ‘spelletje’ gezien, maar dat maakt het wel veel leuker. Ik heb net het ‘spelletje’ tegen mijn gedachtes weer gewonnen haha! Bedankt voor je reactie! Liefs

  2. Leuk geschreven, Esther! :) En wat Bente zegt: juist het mentale spelletje met jezelf is ontzettend leuk aan hardlopen (of welke andere sport dan ook). Uiteindelijk kun je trots zijn op jezelf dat je hebt gewonnen van de demotiverende gedachten.

      1. Haha, eerlijk? Nog niet. Ik was bezig, toen even een drukke periode en dus moet ik nu weer beginnen. Oeps, haha! Maar na het weekend weer lekker knallen! :)

  3. Ik vind mezelf motiveren om te sporten ook zo moeilijk. De wil is er wel maar vaak is het zo moeilijk om te vertrekken.. Gelukkig is het gevoel na afloop zoveel beter :-)

  4. Dit is zo herkenbaar Esther haha! Ik heb gisteren les 14 gedaan, en ik moest ook beginnen met 5 minuten lopen en ik dacht: noooo dat lukt toch nooit! Heb het uiteindelijk ook gewoon volgehouden en me wijsgemaakt dat ik het kon haha. :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s